Jouw Spiegel Oefeningen

Je lichaam draagt meer dan je denkt. En je dier voelt het.

Voordat je iets kunt veranderen voor je dier, moet je eerst bij jezelf beginnen.

Ga zitten. Voeten op de grond. Handen op je bovenbenen.

• Adem in door je neus, 4 tellen
• Houd vast, 4 tellen
• Adem uit door je mond, 6 tellen
• Herhaal dit 5 keer

Nu: ontspan je schouders. Laat ze zakken. Ontspan je kaken.

Voel je dat? Dat verschil? Zo gespannen was je. Zonder dat je het doorhad.

Doe het nog een keer. Ontspan je schouders. Ontspan je kaken. Adem uit.

Stress verstopt zich.

Je denkt dat je "gewoon druk bent", maar je dier ziet iets anders. Tijd om eerlijk te kijken.

Schrijf op:

1. Waar maak ik me zorgen over? (alles, ook de kleine dingen)
2. Wat doe ik voor anderen dat eigenlijk te veel is?
3. Wanneer heb ik voor het laatst iets gedaan puur voor mezelf?
4. Waar in mijn lichaam voel ik spanning? (kaak, schouders, buik, borst)

Lees het terug. Dit is wat je dier voelt. Elke dag. Het draagt jouw stress mee alsof het van hemzelf is.

Je dier is onrustig omdat jij onrustig bent.

Dat is geen verwijt. Dat is een feit.

En het goede nieuws: als jij tot rust komt, volgt je dier.

1. Doe eerst de ademhalingsoefening. Je moet zelf eerst rustig zijn.
2. Ga bij je dier zitten. Niet aaien, niet praten. Gewoon zijn.
3. Adem rustig door. Stel je voor dat je met elke uitademing rust uitzendt naar je dier.
4. Wacht. Kijk wat er gebeurt.

Bij een hond: hij gaat misschien liggen, zucht, of zoekt contact.
Bij een kat: ze komt misschien dichterbij, of ontspant zichtbaar.
Bij een paard: het hoofd gaat omlaag, hij likt en kauwt, of blaast.

Houd een week lang bij:

• Hoe voel ik me vandaag? (score 1-10)
• Hoe gedraagt mijn dier zich vandaag?
• Wat is er gebeurd vandaag? (werk, relaties, gezondheid)

Na 7 dagen: lees het terug. Je gaat patronen zien. Op de dagen dat jij een 3 scoorde, was je dier ook onrustig. Op de dagen dat jij een 8 scoorde, was je dier relaxed.

Je loopt weg voor angst. Dat is logisch. Dat heb je altijd gedaan.

Maar juist die angst wil aangekeken worden. Het wil gezien worden.

Want wat je niet onder ogen komt, stuurt je leven. En dat van je dier.

Schrijf op:

1. Waar ben ik bang voor? (schrijf alles op, ook als het stom voelt)
2. Wanneer begon deze angst? Kan ik me het eerste moment herinneren?
3. Wat doe ik om deze angst te vermijden? (controle, pleasen, terugtrekken, druk zijn)
4. Wat zou er gebeuren als ik deze angst loslaat?

Lees het terug. Voel wat er komt. Je hoeft er niks mee te doen. Het zien is de eerste stap.

Angst verliest kracht zodra je het durft te benoemen.

Een angstig dier zoekt veiligheid.

Niet door training of commando's, maar door jouw energie. Als jij het anker bent, hoeft je dier niet meer te zoeken.

1. Ga naar een rustige plek met je dier. Geen afleiding, geen andere dieren.
2. Ga zitten of staan. Voel je voeten op de grond. Adem rustig.
3. Stel je voor dat je een boom bent. Geworteld. Stevig. Rustig.
4. Laat je dier kiezen. Komt het dichterbij? Blijft het op afstand? Allebei is goed.
5. Blijf 10 minuten. Wat er ook gebeurt: jij beweegt niet. Jij bent het anker.

Dit is de moeilijkste oefening. En de belangrijkste.

Want angst gaat niet weg door het te negeren. Het gaat weg door het te voelen. Helemaal. Tot het op is.

1. Zoek een rustige plek. Alleen.
2. Sluit je ogen. Adem drie keer diep in en uit.
3. Roep het gevoel op. Die angst. Niet het verhaal eromheen, maar het gevoel.
4. Waar zit het in je lichaam? Is het zwaar? Koud? Drukkend?
5. Blijf erbij. Niet wegduwen, niet analyseren. Gewoon voelen. Die angst mag er zijn. Het is een oud gevoel dat ooit logisch was.
6. Adem naar die plek toe. Stel je voor dat je adem het aanraakt.
7. Zeg tegen jezelf:: "Dit is oud. Dit komt van vroeger. Ik ben nu veilig." Die angst is een conditionering. Het beschermde je toen. Maar het houdt je nu gevangen.
8. Blijf tot het verandert. Het wordt lichter, warmer, of beweegt. Dat is het moment dat het loslaat.

Vertrouwen bouw je niet in een dag.

Het is een ritueel. Elke dag hetzelfde moment, dezelfde energie, dezelfde boodschap: ik ben er. Je bent veilig.

Kies een vast moment op de dag. Elke dag:

1. Ga naar je dier met rustige energie (doe eerst 3 keer ademhaling)
2. Zeg (hardop of in gedachten): "Ik ben er. Je bent veilig."
3. Bied contact aan,, maar dwing niet. Hand uitsteken, niet pakken.
4. 5 minuten. Elke dag. Geen uitzonderingen.

Bij een hond: op dezelfde plek, zelfde houding.
Bij een kat: zelfde stoel, zelfde positie, laat haar komen.
Bij een paard: zelfde plek in de wei of stal, sta stil.

Controle voelt als veiligheid. Maar het is een illusie.

En je dier laat je dat zien door precies het tegenovergestelde te doen van wat jij wilt.

Schrijf op:

1. Welke dingen probeer ik te controleren? (gedrag dier, reacties anderen, mijn dag, mijn lichaam)
2. Wat gebeurt er als het niet gaat zoals ik wil? Wat voel ik dan?
3. Waar heb ik geleerd dat controle nodig is? Van wie?
4. Wat zou er gebeuren als ik morgen een dag lang NIKS controleer?

Het antwoord op vraag 4 is je angst. Controle is nooit het echte probleem. Controle is de oplossing die je ooit bedacht hebt voor een angst die je niet durfde te voelen.

Je dier voelt jouw controle.

En het reageert: tegenwerken, weglopen, of juist overdreven gehoorzaam (en daardoor niet zichzelf). Tijd om los te laten.

1. Ga naar een veilige, afgesloten ruimte met je dier (tuin, omheinde wei, afgesloten kamer)
2. Laat je dier helemaal vrij. Geen lijn, geen commando's, geen sturing.
3. Ga zitten. Doe niks.
4. Kijk wat je dier doet als het mag kiezen.
5. Let op: wat doet het als eerste? Waar gaat het heen? Komt het naar jou?

Het moeilijkste: niet ingrijpen. Niet roepen. Niet sturen. Gewoon kijken.

Dit is een experiment.

Een dag lang niet controleren. Niet plannen. Niet managen. Kijken wat er gebeurt.

Regels voor de dag:

• Geen to-do lijst
• Niet corrigeren (tenzij gevaarlijk)
• Niet andermans problemen oplossen
• Als iemand iets vraagt:: "Ik kijk even wat er komt"
• Als je de neiging voelt om in te grijpen:: adem 3 keer en doe niks

Schrijf aan het eind van de dag op:

• Wat ging er mis? (waarschijnlijk minder dan je denkt)
• Wat ging er juist goed?
• Hoe voelde het om niet te sturen?
• Hoe reageerde je dier?

Nu draai je het om.

Jij doet niks. En je kijkt wat je dier doet.

1. Ga naar een vertrouwde plek met je dier. Tuin, wei, woonkamer.
2. Ga zitten. Op de grond, op een stoel, op een baal hooi. Lager dan je dier als dat kan.
3. Geen commando's. Geen aandacht vragen. Geen lokken. Niks.
4. Wacht. Kijk wat je dier uit zichzelf doet.

Wat gebeurt er?

Komt hij of zij naar je toe? Gaat het weg? Gaat het iets doen?

Het moeilijkste: niet ingrijpen. Niet roepen. Gewoon daar zijn en kijken.

Verbinding begint niet bij je dier. Het begint bij jou.

En de vraag is simpel: ben je verbonden met jezelf? Of ren je zo hard dat je jezelf onderweg bent kwijtgeraakt?

Schrijf op:

1. Wanneer heb ik voor het laatst echt stilgestaan bij wat IK voel?
2. Ken ik het verschil tussen wat ik voel en wat ik denk?
3. Wat doe ik om verbinding te vermijden? (druk zijn, telefoon pakken, voor anderen zorgen)
4. Als ik helemaal eerlijk ben:: wat mis ik het meest?

Dit is geen makkelijke oefening. Verbinding met jezelf betekent ook voelen wat je niet wilt voelen.

Maar alles wat je niet voelt, voelt je dier voor je.

Wanneer heb je voor het laatst echt naar je dier gekeken?

Niet om te checken of het eten op is. Maar echt kijken. Zoals je dier naar jou kijkt.

1. Ga bij je dier zitten. Geen telefoon. Geen afleiding.
2. Kijk naar je dier. Neem het helemaal in je op. De kleur van zijn ogen. Hoe het ademt. De manier waarop het ligt of staat.
3. Stel jezelf de vraag:: "Wat probeert dit dier mij te vertellen?"
4. Wacht. Niet denken. Wachten.
5. Het eerste wat in je opkomt, dat is het. Niet het tweede (dat is je hoofd). Het eerste.

Je dier spiegelt jouw verbindingspatroon.

Hoe je verbindt met je dier, is hoe je verbindt met alles in je leven.

Beantwoord eerlijk:

1. Geef ik mijn dier wat het nodig heeft,, of wat ik denk dat het nodig heeft?
2. Zoek ik contact met mijn dier als ik het zelf nodig heb, of als mijn dier het nodig heeft?
3. Vul ik de stilte op (praten, aaien, commando's) of kan ik stil zijn?
4. Ben ik er echt als ik bij mijn dier ben,, of ben ik in mijn hoofd?
5. Hoe voelt mijn dier zich als ik eerlijk ben? Veilig? Onzeker? Alleen?

Dat laatste antwoord: dat is ook hoe jij je voelt. Diep van binnen. Je dier voelt het, omdat het hetzelfde voelt.

Dit is de krachtigste oefening.

Je synchroniseert je hartritme met dat van je dier.

Het HeartMath Institute heeft aangetoond dat harten met elkaar synchroniseren als je dichtbij bent en rustig bent.

1. Ga dicht bij je dier zitten of staan. Fysiek contact mag, maar hoeft niet.
2. Leg je hand op je eigen hart..
3. Adem rustig. In door je neus, uit door je mond.
4. Stel je voor dat je adem door je hart stroomt.
5. Voel dankbaarheid. Voor dit dier. Voor dit moment. Voor het feit dat jullie samen zijn.
6. Als je wilt, leg je andere hand op je dier. Maar het hoeft niet. De verbinding werkt ook zonder fysiek contact.
7. Stel je voor dat jullie harten op hetzelfde ritme kloppen.
8. Blijf 10 minuten..